Luca Regina

Ο Luca Regina ξεκινά την καλλιτεχνική του πορεία το 1991 στο Τορίνο. Ερωτευμένος με το τσίρκο, τα ζογκλερικά και τη μαγεία, αποφασίζει να φοιτήσει στη Κρατική Σχολή Τσίρκου της Μόσχας, η οποία τον εκπαιδεύει ως ερμηνευτή και δεξιοτέχνη, για να εμβαθύνει στη συνέχεια τις γνώσεις του στον τομέα της κωμωδίας στο περίφημο Atelier του Φίλιπ Ραντίτσε.

Το 1993, ξεκινά η καλλιτεχνική συνεργασία με τον Tino Fimiani και δημιουργείται το Lucchettino, το οποίο αποφέρει στο δίδυμο πολυάριθμα βραβεία και συνεργασίες υψηλού επιπέδου (με τους Jango Edwards, Arturo Brachetti, Marco Berry, Zelig,..).

Έχει επίσης εργαστεί σε όλα τα κύρια φεστιβάλ θεάτρου δρόμου στην Ιταλία και την Ευρώπη, στο New Orleans Fringe Festival (2010), στο Μεξικό για το Caruana de la Risa και για τις ζαπατιστικές κοινότητες, στη Βοσνία για προγράμματα αποκατάστασης μετά τον πόλεμο, στην Αντίς Αμπέμπα στην Αιθιοπία και σε πολλά άλλα πλαίσια.

Το 2010 σπούδασε στο Nouveau Clown Institute της Βαρκελώνης, το οποίο ιδρύθηκε και διευθύνεται από τον Jango Edwards, ο οποίος υπήρξε πάντα το καλλιτεχνικό του πρότυπο. Από το 2017 ασχολείται με οικολογικά θέματα, τα οποία καθημερινά καταλαμβάνουν όλο και μεγαλύτερο χώρο στη δουλειά του ως κλόουν και σόουμαν.

Είμαι ένας κλόουν που ονειρεύεται έναν διαφορετικό κόσμο και που θέτει στην υπηρεσία ενός σκοπού που μας αφορά όλους, την παγκόσμια γλώσσα της κωμωδίας, της ταχυδακτυλουργίας, της τέχνης του γέλιου, για να μεταδώσει ακόμα και στα πιο μικρά παιδιά ένα μήνυμα οικολογικής βιωσιμότητας, με αυθεντικότητα και φρεσκάδα και χωρίς ποτέ να υιοθετεί έναν τόνο πεπειραμένου ή ακαδημαϊκό.

Ο κλόουν δεν είναι μόνο αυτός που μας κάνει να γελάμε ή να συγκινούμαστε – καταλήγει ο Luca Regina – αλλά είναι εκείνη η φιγούρα που στην ιστορία της ανθρωπότητας υπήρχε πάντα, ίσως με διαφορετικά ρούχα, στην οποία επιτρεπόταν να χλευάζει τους ισχυρούς, να επικρίνει το νόμο ή τα ήθη ή ακόμα και, όπως σε αυτή την περίπτωση, να μεταφέρει μηνύματα επικαιρότητας που συχνά δεν ακούγονται.

Από εδώ προέρχεται η έννοια της «greenEcomedy» που θυμίζει τον όρο «green economy», αλλά εκφράζει την έννοια μιας κωμικής και διασκεδαστικής παράστασης (comedy ακριβώς) που αφορά «πράσινα» θέματα και μέσω αντικειμένων και εργαλείων της καθημερινότητας όπως σκουπίδια, κάδοι, χρησιμοποιημένες φιάλες κ.λπ.

Αυτή η προσοχή στο περιβάλλον δεν είναι για μένα μια μόδα της στιγμής, αλλά μια ευαισθησία που με συνόδευε πάντα, όχι μόνο στη δουλειά αλλά και στην καθημερινή ζωή. Τώρα νιώθω την ανάγκη να συμβάλω με τις παραστάσεις μου στη διάδοση όσο το δυνατόν περισσότερο αυτής της ευαισθησίας, πριν να είναι πολύ αργά».